ATH Box

Monday, November 10, 2014

ក្ដាមប្រៃ

១.អស់ឱក្តាមប្រៃសំណព្វចិត្ត-រាស្ត្រខ្មែរអាណិតអ្នកពេកក្រៃ

ក្តាមកំពង់ឆ្នាំងធ្លាប់ល្បាញល្បី-រាស្ត្រគ្រប់សម័យស្ងើចសរសើរ។

២.ក្តាមប្រៃអើយអ្នកខំប្រឹងទៀត-រាស្ត្រមកព្រោងព្រាតជូនដំណើរ

អបអរក្តាមប្រៃស្ងើចសរសើរ-ក្តាមប្រៃដំណើរលឿនដូចព្រួញ។

៣.ក្តាមប្រៃបន្តតួនាទី-ក្តាមប្រៃសំភីមិនរារួញ

អ្នកអុំចិត្តមុតដូចអ្នកជួញ-អុំលឿនដូចព្រួញដណ្ដើមជ័យ៕

រឿងខ្លះ

មានរឿងខ្លះ

និយាយទៅ

ក៏អត់ន័យ

សុខចិត្តលាក់សម្ដី

មិននិយាយស្តីប្រហែលជាល្អជាង។

ជំនឿអំពីនរក សួគ៌

មនុស្សដែលរស់នៅក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្ន ពុំសូវជឿទេរឿងបុណ្យ បាប នរក សួគ៌ ព្រមទាំងខ្មោច ព្រាយ បិសាចជាដើម ។ គេច្រើនតែជឿ និងផ្អែកជំនឿរបស់គេទៅនឹងវិទ្យាសាស្ត្រ ដែលគេយល់ថាមានហេតុផលជាក់លាក់ជាង ។ ជំនឿដែលបុព្វបុរសធ្លាប់ជឿនោះ គឺជាជំនឿប្រាសចាកនូវហេតុ ផលពិត ។

ការចូលចិត្តរបៀបនេះ មានភាគច្រើនបំផុតចំពោះអ្នកដែលបានរៀនសូត្រ មានចំណេះដឹងចូលចិត្តខាងផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រខ្លាំង ។ ប៉ុន្តែការដែលគេចូលចិត្តថាយ៉ាងនេះ គេមិនបានសិក្សាឲ្យស៊ីជម្រៅទៅលើជំនឿដែលបុព្វបុរសធ្លាប់ជឿ នោះក៏ទេ ។ ដោយសម្អាងលើហេតុផលវិទ្យាសាស្ត្រ គេក៏បោះបង់ចោលជំនឿចាស់ដែលខ្មែរធ្លាប់ជឿ    ទុកចិត្ត និង   គោរពប្រតិបត្តិមកអស់កាលអង្វែងមកហើយ ។
អ្នកខ្លះក៏បានពិចារណាលើរឿងបុណ្យ បាប   នរក   សួគ៌ នេះដែរ    តែពិចារណាមិនយល់ ក៏តោងហេតុផលថា បាប នរកនោះគឺស្ថិតនៅលើពពួកមនុស្សដែលគ្មានទីជម្រក   អនាថា   អ្នកសុំទាន ឬការដាក់ទារុណផ្សេងៗ ដូចមានក្នុងពន្ធនាគារជាដើម ដែលគេធៀបថាជានរកនោះ អ្នកខ្លះថានរកស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស នៅក្នុងចិត្តនោះឯង ។ បើកាលណាចិត្តក្ដៅក្រហាយ ខ្លួននោះឯងជានរក ភូមឋានផ្ទះសម្បែងសម្រាប់រស់នៅជានរក ។ ឯសួគ៌វិញបានដល់ពពួក   មនុស្សដែលមានវណ្ណៈ បុណ្យស័ក្ដិខ្ពង់ខ្ពស់ បានដល់សេចក្ដីសុខខាងទ្រព្យ ខាងអារម្មណ៍ ។ល។ រួចគេទាញសន្និដ្ឋានមកថា នរក សួគ៌ គឺមាននៅស្ថានមនុស្សលោកយើងនេះឯង មិនមាននៅខាងលើ ឬ ខាងក្រោមដូចដែលគេធ្លាប់ជឿមកទេ ។   ចំណែកខាងវិទ្យាសាស្ត្រ       ដែលស្រាវជ្រាវនរក សួគ៌នេះ    លុះស្រាវជ្រាវអស់សមត្ថភាពមិនបានឃើញនរក សួគ៌ប្រាកដនៅទីណាក៏បដិសេធថាមិនមាននរក សួគ៌ ។
តើនរក សួគ៌ដែលបុព្វបុរសធ្លាប់ជឿ មានទាំងឆ្លាក់ទុកជាប់នឹងផ្ទាំងសិលា ក្នុងអក្សរសិល្ប៍ផ្សេងៗ គឺជាជំនឿមិនត្រឹមត្រូវឬយ៉ាងណា? ឬក៏គ្រាន់តែជាការបោកបន្លំឲ្យយើងជឿ ដើម្បីឲ្យមនុស្សខ្លាចរអា ខំធ្វើតែអំពើល្អ ចៀសវាងនូវអំពើអាក្រក់?
ទាក់ទងទៅនឹងបញ្ហាបាប បុណ្យ នរក សួគ៌អស់នេះ សៀវភៅ “ជំនឿចាស់ មនុស្សថ្មី” របស់អ្នកនិពន្ធ សុង ស៊ីវ បានពន្យល់យ៉ាងក្បោះក្បាយជាទីបំផុត ។ សូមរកជាវមកអានដើម្បីកើនសតិបញ្ញា ។
ខ្ញុំសូមដកស្រង់ហេតុផលមកខ្លះៗដូចខាងក្រោម ៖
ប្រសិនបើយើងចូលចិត្តថា នរក សួគ៌    នេះមិនមានទេ នោះព្រះពុទ្ធគោត្ដម    ដែលយើងគោរពបូជាសព្វថ្ងៃ ក៏ពុំមានន័យអ្វីឲ្យយើងគោរពទៀតដែរ ព្រោះព្រះអង្គបានយករឿងនរក សួគ៌នេះដើម្បីបោកបញ្ឆោតពុទ្ធបរិស័ទប៉ុណ្ណោះ ។ ឬប្រសិនបើយល់ថា ព្រះពុទ្ធអង្គមិនបានសម្ដែងអំពីនរក សួគ៌នេះទេ ក្រែងស្មៀនដែលសរសេរជាគម្ពីរមានការភាន់ច្រឡំ ឬការចម្លងតៗគ្នាមកពុំត្រឹមត្រូវ មានជាក់ច្បាស់ក្នុងព្រះនាមទាំង ១០ របស់ព្រះអង្គមកស្រាប់ គឺត្រង់ព្រះនាមទី ៥ ថា “លោកវិទូ”     ព្រោះព្រះអង្គជ្រាបច្បាស់នូវត្រៃលោក គឺលោកទាំងបី មានទេវលោក មនុស្សលោក និង យមលោកនោះឯង    ។
បើយើងយល់ថា នរក សួគ៌មិនមានទេ ព្រោះភ្នែកយើងមើលមិនឃើញនោះ ត្រូវលុបព្រះកិត្តិនាមថា “លោកវិទូ” មួយនេះចោលទៅ ទុកត្រឹម ៩ បានហើយ    ព្រោះព្រះអង្គអន់ជាងយើង អន់ជាងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ គ្រាន់តែគូរផែនទី ធ្វើកែវឆ្លុះទុកឲ្យយើងមើលឃើញសួគ៌ នរកផងមិនកើត ។
ចំពោះការគូរផែនទី ធ្វើកែវឆ្លុះ ធ្វើយាន សម្រាប់ឆ្លុះមើលឲ្យឃើញ    សម្រាប់ឲ្យទៅដល់ស្ថាននរក សួគ៌នោះ ព្រះអង្គបានសាងទុកឲ្យសព្វគ្រប់អស់ហើយ ។ សម្រាប់អ្នកមិនជឿព្រះអង្គ មានប្រាជ្ញារាក់ គិតមិនយល់ ឲ្យយកផែនទីមកមើល យកកែវមកឆ្លុះ ឲ្យឃើញច្បាស់ផ្ទាល់ភ្នែកខ្លួនចុះ បើចង់ទៅឲ្យដល់ទាំងរស់ក៏បានទៀត អាចទៅតែមួយភ្លែតផង លឿនជាងកាំជ្រួចហោះសម័យបរមាណូនេះទៅទៀត ។
ឯផែនទី គឺកុសលាកុសលកម្មបថ ១០ កែវឆ្លុះគឺទិព្វចក្ខុវិទ្យា    និងលោកិយជ្ឈាន ។ លោកអ្នកអាចស្វែងយល់ខ្លួនឯងនៅក្នុងព្រះត្រៃបិដក    ជាពិសេសក្នុងគម្ពីរវិសុទ្ធិមគ្គ ។          ថ្មីៗនេះខ្ញុំឃើញមានសៀវភៅពន្លឺពុទ្ធចក្ខុ ឬ ពន្លឺចក្ខុ បានចេញផ្សាយ    ដែលមានដាក់លក់នៅក្នុងបណ្ណាគារ អាចរកជាវមកសិក្សាស្រាវជ្រាវបានក្នុងតម្លៃប្រហែល ២៥០០០៛ ។
ខាងលើនេះជាហេតុផលមួយបែប   ហើយខ្ញុំសូមលើកមកត្រឹមប៉ុណ្ណេះ ព្រោះបើ    សរសេរវែងឆ្ងាយពេក អ្នកអានប្រាកដជាធុញទ្រាន់ ។ បែបផ្សេងទៀត សូមសាកជាវសៀវភៅ “ជំនឿចាស់ មនុស្សថ្មី” ដែលខ្ញុំបានណែនាំខាងលើមកអានបន្ថែម ។
ក្នុងអត្ថបទនេះខ្ញុំមិនមានបំណងបង្ខិតបង្ខំឲ្យលោកអ្នកជឿថាពិត ជាមាននរក សួគ៌ក៏ទេ   ស្រេចលើការពិចារណារបស់លោកអ្នកទៅចុះ ។ ការដែលខ្ញុំបង្ហាញនេះ គ្រាន់តែជាដំណឹងដើម្បីឲ្យ លោកអ្នកសិក្សាស្វែងយល់បន្ថែមអំពីបញ្ហា ដែលជាចម្ងល់ និង      មិនមានមធ្យោបាយ   ដោះស្រាយឲ្យឃើញហេតុផលពិតប្រាកដប៉ុណ្ណោះ ។ ហើយនេះក៏មិនមែនជាការចេះដឹង ឬជាគំនិតផ្ទាល់របស់ខ្ញុំដែរ គឺជាការយល់ដឹងពីអ្នកនិពន្ធ ដែលបានស្រាវជ្រាវ ចងក្រងមកយ៉ាងល្អវិសេស មានហេតុផលយ៉ាងនេះមកស្រាប់ ។

Ghost Spirit in Human is on Believe

ខ្មោចចូលជាអបីយជំនឿ

កាលពីសម័យដើម ខ្មោចចូលគឺជាពាក្យមួយឮតៗគ្នាពីមាត់មួយទៅមាត់មួយទៀតរហូតដល់ អ្នកខ្លះមានជំនឿថាពិតជា មានខ្មោចពិតប្រាកដមែន ហើយក៏មានអ្នកខ្លះមិនជឿដែរ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះមានប្រជាពលរដ្ឋខ្លះគិតថាជាខ្មោចដូនតាចូលមកសណ្ឋិត រូប កូន ចៅដើម្បីឱ្យញាតិសន្ដានធ្វើបុណ្យរំលឹកគុណបញ្ជូនដល់ពួកគាត់ដែល បានលាចាកលោកទៅ។ ការជឿជាក់លើអ្វីមួយអាស្រ័យទៅ លើកត្ដាជាច្រើន ដូចជាបានឃើញផ្ទាល់នូវភាពជាក់ស្ដែងជឿជាក់លើការនិយាយតៗគ្នាជា ដើម។

ការជឿជាក់លើអ្វីមួយខុសពីការពិត គឺជារឿងមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ ទស្សនាវដ្ដី សុខភាពយើង បានជួបសម្ភាសន៍ជាមួយ ឧកញ៉ាឧបាសិកា ញ៉ឹក ប៊ុនថា ជាឧត្ដមប្រឹក្សាសម្ដេចមហាព្រះសង្ឃរាជនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដើម្បីបកស្រាយជូនលោកអ្នកឱ្យ បានជ្រាបជំនឿនេះ។
មូលហេតុខ្មោចចូលខ្លួន
លោកអ្នកដែលមានជំនឿលើខ្មោចឬអមនុស្ស តែងតែមានអារម្មណ៍គិតស្រមើស្រមៃឃើញអមនុស្សទាំងនោះនៅក្បែរខ្លួន ទើបបណ្ដាលឱ្យការគិតមានភាពច្របូកច្របល់ ខ្វះការគ្រប់គ្រង់ខ្វះម្ចាស់ការលើខ្លួនឯងដោយស្ដែងចេញជាការនិយាយ ម្នាក់ឯង ជួន កាលដឹងរឿង ជួនកាលមិនដឹងរឿងក៏មានដែរ។ ចំណុចទាំងនោះហើយទើបធ្វើឱ្យយល់ថាពួកអមនុស្សអាចចូលមកសណ្ឋិត ក្នុងខ្លួន ប្រាណបាន។ សរុបសេចក្ដីមកតាមអបីយជំនឿបណ្ដាពួកអមនុស្សគឺមានពិតប្រាកដមែនហើយ ក៏មិនមែនកើតនៅលើមនុស្សគ្រប់គ្នា ឡើយ។ ព្រោះអមនុស្សមិនអាចចេះតែចូលផ្ដេសផ្ដាសទេអាស្រ័យលើអារម្មណ៍ផ្ទាល់ របស់មនុស្សតែម្ដង។
មនុស្សដែលអមនុស្សអាចចូលសណ្ឋិត
ប្រភេទមនុស្សបែបនេះច្រើនមានកម្លាំងខ្សោយ ឧស្សាហ៍មានជម្ងឺមកបៀតបៀនរូបរាងកាយធ្វើអំពើបាបច្រើនជាងអំពើ បុណ្យ គិតថាខ្លួនឯងអស្ច្ចារ្យ គិតថាអមនុស្សចូលធ្វើឱ្យមានបានទ្រព្យសម្បត្ដិឬមនុស្សមិនសូវមមាញឹក នឹងការងារ។ លោកអ្នកទាំង នោះប្រសិនបើកាលណាមានជម្ងឺតែងតែយល់ឃើញថាមានអមនុស្សមកជិតដើម្បីយក ព្រលឹងចេញពីរាងកាយ។ ប៉ុន្ដែសម្រាប់លោក អ្នកមួយចំនួនវិញ បែរជាមានអារម្មណ៍គិតថាអ្នកតាកំពុងតាមថែរក្សា។ កត្ដាទាំងនេះទើបធ្វើឱ្យមានការរៀបចំជាសំណែនរំដោះគ្រោះ ជាដើម។ ចំណុចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើចង់បញ្ជាក់ថាអមនុស្សគ្រាន់តែជាការស្រមើ ស្រមៃរបស់មនុស្សតែប៉ុណ្ណោះ ជាពិសេស ចំពោះអ្នកដែលមិនសូវចូលចិត្ដធ្វើបុណ្យកុសល។
មនុស្សដែលអមនុស្សមិនអាចចូលសណ្ឋិត
លោកអ្នកដែលមានការងារសមស្រប និងច្បាស់លាស់ត្រឹមត្រូវ ជាអ្នកចូលចិត្ដគិតគូរល្អិតល្អន់មិនជឿជាក់ផ្ដេសផ្ដាស។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមនុស្សបែបនេះចូលចិត្ដស្រឡាញ់ក្រុមគ្រួសារ ញាតិសន្ដាន និងអ្នកដទៃ។ មនុស្សមានការអប់រំខ្ពស់ ហើយ ការប្រតិបត្ដិតាមលទ្ធផលជាក់ស្ដែង បទពិសោធន៍ និងចំណេះវិជ្ជាបានសិក្សាកន្លងមក។ លោកអ្នកដែលមិនជឿលើអមនុស្ស គឺមិនជឿ លើគ្រូទាយ ដូនតាចូល អមនុស្សជាដើម។
វិធីទប់ស្កាត់សភាពអមនុស្សចូល
ចំពោះវិធីទប់ស្កាត់មិនឱ្យអមនុស្សចូល គឺងាយស្រួលបំផុតសម្រាប់អនុវត្ដន៍។ ដោយលោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវធ្វើចិត្ដធម្មតា ចៀសវាងភាពតានតឹងចំពោះខ្លួនឯង សម្រួលអារម្មណ៍គិតសន្សឹមៗតាមដំណើររឿងអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះមុខ រឿងរ៉ាវណាដែល មិនទាន់កើត និងចំណុចណាដែលបម្រុងកើតឡើង។ ម្យ៉ាងវិញទៀតត្រូវចេះរម្ងាប់អារម្មណ៍ដោយប្រកាន់ភ្ជាប់នូវសីលឬ ផ្លូវធម៌ (កាន់សីល) មានន័យថាឧស្សាហ៍យកចង្ហាន់ទៅប្រគេនព្រះសង្ឃនៅវត្ដដើម្បីឧទ្ទិសដល់ មាតាបិតាព្រមទាំងញាតិសន្ដានដែលបានលា ចាកលោក។ ព្យាយាមរក្សាសីលប្រយោជន៍វៀរចាកអំពើអាក្រក់មានដូចជាចៀសវាងការ និយាយកុហក ការសម្លាប់សត្វ លួចប្លន់អ្នក ដទៃជាដើម។ ជាពិសេសទៅទៀតនោះលោកអ្នកត្រូវតាំងជំហរស្មារតីឱ្យបានស្វាហាប់រឹងមាំ សម្រាប់ខ្លួនឯង ទទួលយកអ្វីជាការពិត ដោយមិនត្រូវគិតទៅលើអមនុស្សឡើយ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះត្រូវខិតខំបំពេញកិច្ចការជាប្រចាំ ដើម្បីចៀសវាងការគិតផ្ដេសផ្ដាស និងពេលឈប់សម្រាកពីការងារត្រូវយកអារម្មណ៍ស្វែងយល់ពីភាពសប្បាយ ស្រស់ថ្លា ដើម្បីបំបាត់ភាពហេវហត់ទាំងឡាយ បន្ថែមពីលើ នេះទៀតត្រូវសម្រាកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។ នៅពេលមានបញ្ហាអ្វីកើតឡើងចំពោះខ្លួន ត្រូវទៅពិភាក្សាជាមួយអ្នកណាម្នាក់ដើម្បីរក ដំណោះស្រាយឱ្យបានល្អប្រសើរ។
ដំបូន្មានអ្នកប្រឹក្សា
លោកអ្នកដែលមានជំនឿលើអមនុស្ស ឬអ្នកមិនសូវមានជំនឿក្ដីសូមព្យាយាមប្រកាន់ភ្ជាប់នូវភាពស្មោះត្រង់ ចំពោះខ្លួន ឯង និងអ្នកដទៃ។ សូមពង្រឹងស្មារតីប្រឈមមុខនឹងរឿងរ៉ាវដែលកើតឡើង ឬបម្រុងកើតដើម្បីចៀសវាងការបាក់ស្មារតី។ កសាង អំពើល្អដោយបរិច្ចាគទានដល់អ្នកក្រខ្សត់ មិនត្រូវប្រមាថអ្នកដែលមានកម្រិតតូចទាបជាងខ្លួនត្រូវគិតថាមនុស្ស កើតមកតែងតែមាន លក្ខណៈខុសគ្នាជាការធម្មតា។ ជាពិសេសទៅទៀតនេះត្រូវប្រកាន់ភ្ជាប់នូវការរក្សាសីលឱ្យបានខ្ជាប់ ខ្ជួន។

Phnom Kulen Waterfall Show off Historical Believe

ទឹកជ្រោះភ្នំគូលេនបង្កប់ជំនឿប្រវត្តិសាស្រ្ត

ទឹកជ្រោះភ្នំគូលេនដំណាក់កាលទី២

សៀមរាបៈ ទន្ទឹមនឹងជំនឿមិនសាបរលាប ភ្នំគូលែនក៏ជាតំបន់រមណីយដ្ឋានធម្មជាតិ ដ៏ស្រស់ត្រកាលដែលមិនអាច បំភ្លេចបាន ខណៈដែលលោកអ្នកឈានជើងជាន់ទឹកដីខេត្តសៀមរាបនោះ។ អ្វីដែលជាចំណុចចាប់អារម្មណ៍បំផុតនោះ គឺទឹកជ្រោះដែលហូរចេញពីផ្ទាំងថ្មភ្នំដ៏ត្រជាក់ប្រៀបបាននឹង ទឹកអម្រឹត ហើយទឹកជ្រោះនេះបានបង្កប់នូវជំនឿដ៏មុជជ្រៅទៅក្នុងប្រវត្តិ ជំនឿសាសនារបស់ដូនតាខ្មែរកាលពីសម័យកាលដ៏យូរលង់។

ព្រឹទ្ធា ចារ្យ អ៊ុង ប៊ុន ដែលអះអាងថា លោកបានរស់នៅទីនេះ តាំងពីតូចៗនោះបានឲ្យដឹងស្របគ្នានឹងឯកសារប្រវត្តិសាស្ត្រថា ភ្នំគូលែនគឺជាអតីតរាជធានីខ្មែរនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី ៩ មានឈ្មោះថា “មហេន្ទ្របុរ:” ដែលកសាងឡើងនៅក្នុងរាជ្យព្រះបាទ ជ័យវរ្ម័នទី ២។ ព្រះអង្គបានយាងទៅកាន់ទីកន្លែងដ៏ពិសិដ្ឋនេះ ប្រហែលនៅចុងសតវត្សរ៍ទី ៨ ដើម្បីប្រារព្ធពិធីទេវរាជ (កម្រតេង ជគត រាជ) ដើម្បីឲ្យកម្ពុជារួចចាកផុតពីការត្រួតត្រារបស់ជ្វានៅក្នុង ឆ្នាំ ៨០២ គ.ស (ដើមស.វទី ៩)និងដើម្បីឲ្យព្រះអង្គអាចក្លាយទៅជា ស្តេចចក្កវាឡ។ អស់រយៈកាលជាងមួយពាន់ឆ្នាំហើយ ដែលជំនឿ ទំនៀមទម្លាប់ និងភាពស័ក្តិសិទ្ធិនៃទីកន្លែងមួយនេះនៅតែកើតមាន។

លោក ព្រឹទ្ធាចារ្យបានបន្តថា ដោយឡែកទឹកជ្រោះភ្នំគូលែននេះ ត្រូវបានគេមានជំនឿថា ជាទឹកបង្កើតលោក ហើយទឹកដែលហូរធ្លាក់នេះ បានផ្តល់ផលប្រយោជន៍យ៉ាងមហិមាសម្រាប់ពលរដ្ឋខ្មែរ ទាំងសម័យបុរាណ និងបច្ចុប្បន្ន។ ជាក់ស្តែងដូចជា ពលរដ្ឋខ្មែ រ និងបរទេសទាំងអស់បានឃើញស្រាប់ពីការកសាងឡើងនូវនិមិត្តរូបព្រះ សិវលិង្គ និងយោនី រាប់ពាន់ ដែលគេតែងហៅថា លិង្គមួយពាន់ នោះ។ និមិត្តរូបនេះបានស្តែងឲ្យឃើញពីការបង្កើតលោក។

បើតាមអ្នក ប្រវត្តិវិទូបានឲ្យដឹងយោលទៅតាមចក្កវាឡសាស្ត្រ ប្រទេសឥណ្ឌាថា ភ្នំមហិន្ទ្រា គឺជាលំនៅដ្ឋាននៃទេវទាំង៣៣ដែលមានព្រះឥន្ទ្រ ជាព្រះរាជា ហើយមានព្រះសិវៈ ជាអធិបតីនៅលើកំពូល ។ ចំពោះជនជាតិឥណ្ឌា ភ្នំមហិន្ទ្រា គឺជាភ្នំហិមវីត ស្ដេច នៃពពួកភ្នំទាំងឡាយដែលមាននៅក្នុងលោក ហើយទន្លេគង្គា គឺជាទន្លេស័ក្តិសិទ្ធិដែលគេគោរពបូជា ។

គេមានជំនឿថា ទន្លេនេះពីដំបូងឡើយគឺជាទន្លេសួគ៌ ហើយដោយករុណាធម៌របស់ព្រះសិវៈ បានជាទន្លេនេះ ក្លាយទៅជាទន្លេមនុស្សលោក ។ ដើម្បីសម្រួលដល់ការហូរចុះនៃទន្លេនេះ ព្រះសិវៈបានធ្វើឲ្យទឹកទន្លេនេះហូរសម្រូតធ្លាក់សន្សឹមៗតាម សក់ របស់ព្រះអង្គ ។

ដោយហេតុថា ភ្នំហិមវីត និងទន្លេគង្គា ជាវត្ថុស័ក្តិសិទ្ធិបានជាជនជាតិឥណ្ឌានាំគ្នាសស្រាក់សស្រាំមក ងូត ទឹកទន្លេគង្គានេះ ដើម្បីលុបលាងបាបកម្មរបស់ខ្លួន ហើយរំដោះខ្លួនឲ្យផុតពីវដ្ដសង្សារ។ ក្នុងន័យដដែលនេះ មនុស្សចំណាស់ ឬមានជិតផុតសង្ខារបានត្រូវញាតិមិត្តសែងយកមកដាក់នៅលើ ច្រាំងទន្លេនេះ ដើម្បីឲ្យបានរលត់ជីវិតនៅទីនោះ ។

ដូច្នេះ ភ្នំហិមវីត និងទន្លេគង្គា គឺជានិមិត្តរូបជាសារវន្តនៃជំនឿរបស់ជនជាតិឥណ្ឌា ។ ត្រឡប់មកស្រុកខ្មែរនៅគ្រានោះ ពពួកអ្នកប្រាជ្ញមានកាតព្វកិច្ចស្វែងរកនិមិត្តរូបឲ្យបានស្របតាម ន័យនេះ ។ ក្នុងទស្សនៈនេះ ភ្នំគូលែន និងស្ទឹងសៀមរាប មានលក្ខណៈសម្បត្តិស្របទាំងស្រុងទៅលើបែបផែននេះ ទី១ ដូចបានចង្អុលពីមុន ភ្នំគូលែនជាភ្នំស័ក្តិសិទ្ធិដល់ទៅ៣ដង ហើយអាចសន្និដ្ឋានបានថា ជាភ្នំនៃព្រះទេវទាំង៣៣ ព្រមទាំងជាលំនៅដ្ឋាននៃព្រះសិវៈ ទី២ ស្ទឹងសៀមរាប ប្រៀបហាក់បីដូចទន្លេគង្គា ព្រោះស្ទឹងនេះហូរធ្លាក់ចុះតាំងពីលើផ្ទៃរាបនៅកំពូលភ្នំគូលែន ដោយឆ្លងកាត់ជ្រោះដូចទន្លេគង្គាដែលហូរធ្លាក់ពីភ្នំហិមវីតដោយ ឆ្លងកាត់ជ្រោះនានាដែរ ។ ចំពោះព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ និងព្រះបុរោហិត លក្ខណៈទាំងនេះស្របគ្នាទាំងស្រុង ។

បច្ចុប្បន្ន ធម្មជាតិប្រវត្តិសាស្ត្រមួយនេះ បានក្លាយជាតំបន់ទេសចរណ៍ដ៏ទាក់ទាញ ហើយទឹកជ្រោះភ្នំគូលែន បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុង ការចាប់យកចំណាប់អារម្មណ៍ភ្ញៀវទេសចរ ទាំងនោះ។

ម្ចាស់តូបជួលនៅលើភ្នំគូលែនក្បែរនឹងទឹកជ្រោះ គូលែន បានឲ្យដឹងថា ភ្នំគូលែន នៅតែជាទីដ៏ទាក់ទាញសម្រាប់ខេត្តសៀមរាប។ នាង សឿង ស្រីមុំ បានបន្តថា ភ្ញៀវមកកាន់ភ្នំគូលែននេះ មិនថា ថ្ងៃធ្វើការ ឬក៏ថ្ងៃឈប់សម្រាកចុងសប្តាហ៍នោះទេ គឺមានជាហូរហែ ដោយគ្រាន់តែថ្ងៃឈប់សម្រាក ឬក៏ថ្ងៃបុណ្យជាតិ មានចំនួនកើនឡើងជាងថ្ងៃធម្មតា។

ស្រីមុំ បន្ថែមថា ភាគច្រើនទាំងភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិ បន្ទាប់ពីពួកគាត់ឡើងទៅទស្សនាព្រះអង្គធំរួចហើយ ពួកគាត់នឹងវិលមកកាន់ទឹកជ្រោះភ្នំគូលែននេះ។ ពួកគាត់អង្គុយលេង ហូបអាហារ និងអង្គុយជជែកគ្នាលេងយ៉ាងត្រជាក់ចិត្តប្របនឹងដងស្ទឹងទឹកជ្រោះ នេះ។ បន្ទាប់មកពួកគាត់នឹងនាំគ្នាចុះទៅងូតទឹកលេងយ៉ាងត្រជាក់ចិត្ត នៅដំណាក់ទីមួយ និងទៅលេងបន្តនៅដំណាក់ទី២។

ថ្វីត្បិតតែ ឆ្ងាយបន្តិចតែលោកអ្នកគួរតែលៃលកពេលវេលា សម្រាប់ដំណើរកម្សាន្តដ៏រីករាយនៅទឹកជ្រោះភ្នំគូលែននេះ ជាមួយក្រុមគ្រួសារ ក្រុមការងារ មិត្តភកិ្ត និងអ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នក៕

Believe on Parents' Spirit

ជំនឿលើព្រលឹងម្តាយឪពុក

ក្នុងសង្គមគ្រួសារខ្មែរ ម្តាយឪពុកទុកដូចជាព្រះនៅក្នុងផ្ទះ។ កូនត្រូវតែដឹងគុណ និងសងគុណទៅលោកទាំងពីរវិញជាចាំបាច់។ ក្រោយម្តាយឪពុកមរណកាលទៅ ព្រលឹងរបស់លោកទាំងពីរតែងតែនៅចាំជួយថែរក្សារកូនចៅតទៅទៀត។ កូនចៅចូលចិត្តសុំធ្មេញម្តាយឪពុក យកទៅស្រោបមាស ឫឆ្លាក់ជារូបព្រះ ពាក់ជាខ្សែកដើម្បីនឹកឃើញដល់គុណូបការៈរបស់លោកទាំពីរជាប្រចាំ។ ការរំលឹកនឹកឃើញ គុណូបការៈរបស់ម្តាយឪពុក នាំឲ្យព្រលឹងគាត់តាម ជួយថែរក្សា ឲ្យបានសេចក្តីសុខជានិច្ច។ ជាទូទៅរាល់ថ្ងៃសីល កូនចៅតែងតែដុតធូប រៀបថ្វាយផ្លែឈើ និងផ្កាៗ ។ រៀងរាល់ឆ្នាំ គេតែងសង្កេត ឃើញកូនចៅនាំគ្នាទៅសែនព្រេន និងបង្សុកូលនៅតាមផ្នូរ ឫចេតិយម្តាយឪពុក ដើម្បីរំលឹកគុណូបការៈរបស់លោក ហើយសុំសេចក្តីសុខពីលោក និងឧទ្ទិសកុសលជូនទៅលោក។ ពេល ណាមានទុក្ខលំបាក កូនចៅតែងបន់ស្រន់រកជំនួយពីម្តាយឪពុក មុនគេបង្អស់៕

What is Neaktaprey's history?

តើអ្នកតាព្រៃមានប្រវត្តិកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេច?

រូបសំណាក់អ្នកតា

អ្នកតាព្រៃពុំមែនកើតឡើងដោយឯកឯង ឬក៏មានស្រាប់ដូចផ្កាយ ព្រះច័ន្ទ ព្រះអាទិត្យនោះឡើយ គឺកើតឡើង ឬឧប្បតិកឡើងតាមការសន្មតរបស់មនុស្ស មិនខុសគ្នាពីអាទិទេពនោះឡើយ ។ មនុស្សបង្កើតអាទិទេព ឬអ្នកតា ហើយមនុស្សនាំគ្នាជឿ គោរពអាទិទេព អ្នកតានោះវិញ ។ ចាស់ៗតែងបានដំណាលប្រាប់ថា នៅក្នុងព្រៃហ័តព្រៃហោង ដែលមានដើមឈើក្រាស់ជិតស្ទឺមើលមិនឃើញពន្លឺថ្ងៃនោះ តែងមានទេព្រ័ក្ស ទេព្តា អ្នកតានៅចាំថែរក្សាព្រៃនោះ។ ប៉ុន្តែអ្នកស្រុកនៅក្នុងតំបន់ជិតខាងព្រៃនោះ ពុំដឹងច្បាស់អំពីទីកន្លែងដែលពពួកអមនុស្សទាំងនោះតាំងនោះឡើយ ។ គេច្រើននាំគ្នាសន្មតថា ទេព្រ័ក្ស អ្នកតាទាំងនោះស្នាក់អាស្រ័យនៅលើដើមឈើធំខ្អស់ជាងគេ នៅលើថ្មធំ នាកំពូលភ្នំ ឬនៅត្រពាំងធំនៅក្នុងព្រៃនោះ។ ការសម្មតនេះ ពុំមានកិច្ចធានាជាក់លាក់ ធ្វើឲ្យអ្នកស្រុកកត់សម្គាល់ច្បាស់លាស់ថា កន្លែងនោះពិតជាលំនៅស្ថានរបស់អ្នកតានោះឡើយ។ គេនៅតែមានការសង្សៃជាប់ជានិច្ច។ គឺក្នុងស្មារតីចង់ដឹងច្បាស់លាស់ ចង់ឃើញទីតាំងពិតប្រាកដ៏ របស់ទេព្រ័ក្សអ្នកនេះហើយ បានជាមានដុះគំនិតឧបកិច្ចឲ្យកើតមានទីលំនៅរបស់អ្នកតាព្រៃដូច របៀបតទៅនេះ៖

ថ្មើព្រៃមួយក្រុមបានឈប់សម្រាករកកន្លែង ហូបបាយកញ្ចប់ក្រោមដើមឈើធំមួយ នៅក្បែរផ្លូវ ដែលជាធម្មតា តែងផ្តល់នូវម្លប់ដ៏ត្រជាក់ ហើយជាកន្លែងស្ថិតនៅជិតប្រភពទឹកផង។ ពេលអង្គុយដំកង់ជាវង់ ក៏បានប្រទះឃើញអាចម៍ឆ្កែមួយដុំ នៅក្បែរនោះ។ ដើម្បីបិតបាំងទិដ្ឋភាពគួរអោយខ្ពើមឆ្អើមនៅពេលបរិភោគបាយកញ្ចប់ គេក៏កាច់ស្លឹកឈើ៤-៥ មែកគ្របអាចម៍ឆ្កែនោះ ដរាបទាល់តែជិតបាត់ទាំងរូបរាង បាត់ទាំងក្លិន។ គេនាំគ្នាបិរភោគដោយក្សេមក្សាន្ត ដេកសម្រាកយកកម្លាំងបន្តិច រួចក៏បន្តដំណើរទៅមុខទៀត។ ក្រោយមកមានថ្មើរព្រៃមួយក្រុមផ្សេងៗទៀត បានមកដល់ទីនោះ ឃើញគំនរស្លឹកឈើ ក៏គិតស្មានថា ទីនោះជាស្នាក់អាស្រ័យនៅរបស់អ្នកតា ដោយឃើញគេកាច់ស្លឹកឈើថ្វាយ ក៏នាំគ្នាធ្វើតាម។ លុះយូរៗទៅ នៅត្រង់កន្លែងនោះមានគំនរស្លឹកឈើយ៉ាងខ្ពស់ដែលធ្វើឲ្យអ្នកផង យល់ដូចៗគ្នាថា ជាលំនៅរបស់អ្នកតាព្រៃ។ ដំណក្រោយៗមកទៀត ប្រហែលជាមានអ្នកណាទៅបែបន់កន្លែងនោះដើម្បីសុំអ្វី ហើយអ្វីដែលគេសុំនោះ បានសម្រេចតាមបំណង គេក៏នាំគ្នាសង់ខ្ទមត្រង់គំនរស្លឹកឈើនោះ ទុកជាទីស្នាក់នៅដ៏សមរម្យរបស់អ្នកតា ហើយដើម្បីឲ្យមានជារូបតំណាងអ្នកតា គេក៏យកដុំថ្មមួយដុំមកដាក់នៅលើខ្ទមនោះទុកជានិមិត្តរូប។ ចំណេរតមកក្រោយមកក្រោយទៀត អាចមានរូបចម្លាក់ធ្វើពីឈើខ្លឹមតំណាងឲ្យអ្នកតា ត្រូវបានដាក់ជំនួសដុំថ្មឥតរាងរៅនោះវិញ។ មានខ្ទម មានម្ចាស់ខ្ទម មានការគោរពបូជា មានបរិស័ទអ្នកជឿគាំទ្រ ទីស្ថានមួយ ដែលកាលពីមុនគ្មានអ្វីទាល់តែសោះនោះ ក៏ក្លាយជាទៅជាអាសនៈរបស់អ្នកតា។ ចាប់ពីពេលនោះមកផ្សែងធូបហុយស្ទើរមិនដាច់រយៈ តង្វាយផ្សេងៗមានចេកទុំ ពងមាន់ បំពង់ទឹក បាយពំនូត ផ្លែឈើ ស្លាបារី ផ្កា មានជាប្រចាំនៅទីនោះ។ អ្នកជឿ អ្នកគោរព គេបន់ស្រន់សុំឲ្យដេញសត្វបាន សូមកាប់ឈើបានសុខសាន្ត ឥតគ្រោះថ្នកា់ អ្នកស្រុកបន់សុំសុខសប្បាយ សុំឲ្យជាពីជម្ងឺរោគាផ្សេងៗ ។ល។ នេះហើយជាប្រវត្តិរបស់អ្នកតាព្រៃ តែសូមជម្រាបបញ្ចាក់ផងដែរថា អ្នកតាព្រៃមិនមែនសុទ្ធតែមានប្រវត្តិដូចពោលខាងលើទាំងអស់នោះទេ។ មានអ្នកតាខ្លះទៀតអាចមានប្រវត្តិផ្សែងពីនេះ។ គឺយ៉ាងដូច្នេះហើយ បានជាអ្នកស្រុកខ្លះនិយាយថា “អ្នកតាកើតពីអាចម៍ឆ្កែ!”

Monday, November 10, 2014

ជំនឿ​អំពី​​នរក សួគ៌

ខ្មោច​ចូលជា​អបីយ​ជំនឿ

ជំនឿអំពីនរក សួគ៌

ខ្មោចចូលជាអបីយជំនឿ